Deyim

Ne Mal Olduğunu Bilmek (anlamak) Ne Demek?

Anlamı

birinin nasıl bir nitelikte, yetenekte ve yaradılışta olduğunu bilmek, kestirmek:
'Büyük hanım, bir bakışta onun ne mal olduğunu anlamıştı.' -R. N. Güntekin.

Detaylı Açıklama

Ne mal olduğunu bilmek, birinin nasıl bir karaktere, niteliğe ve yaradılışa sahip olduğunu bilmek veya kestirmek anlamına gelen bir deyimdir. "Mal" kelimesi burada kişinin özünü, gerçek doğasını ifade eder. Deyim genellikle olumsuz bağlamda kullanılır ve birinin güvenilmez, kötü niyetli veya sorunlu bir karakter olduğunun fark edildiğini belirtir. Reşat Nuri Güntekin'in aktardığı "Büyük hanım, bir bakışta onun ne mal olduğunu anlamıştı" cümlesi, kişinin gerçek doğasının deneyimli gözlerden kaçamadığını gösterir. "Ne mal" ifadesi tek başına kullanıldığında "ne biçim adam, ne tuhaf karakter" anlamında küçümseyici bir ton taşır. Deyim, toplumsal ilişkilerde kişi tanıma ve değerlendirme yetisinin önemine dikkat çeker ve deneyimli insanların sezgisel yargılama kapasitesini vurgular.

Ne Mal Olduğunu Bilmek (anlamak) Cümle İçinde Nasıl Kullanılır?

  1. Büyük hanım bir bakışta onun ne mal olduğunu anlamıştı, hiç güvenmedi.
  2. Birkaç ay birlikte aynı odada çalışınca patronun ne mal olduğunu hepimiz anladık.
  3. Annem her zaman derdi: "İnsanı tanımak için zaman lazım, ne mal olduğunu bilmeden güvenme."

Diğer Deyimler ve Atasözleri

Sıkça Sorulan Sorular

"Mal" kelimesi günlük dilde argo olarak kişiyi tanımlamak için kullanılır ve genellikle olumsuz bir çağrışım taşır. Bu deyimde "mal" kişinin özünü, gerçek niteliğini ifade eder. "Ne mal" dendiğinde kişinin gerçek karakteri sorgulanır. Kullanım kaba sayılabilir ancak deyim olarak yerleşik ve yaygındır.

Nadiren. "Ne mal olduğunu biliyorum, çok değerli bir insan" gibi olumlu bir kullanım teorik olarak mümkün olsa da pratikte neredeyse her zaman olumsuz bağlamda kullanılır. Kişinin güvenilmez, sorunlu veya kötü niyetli olduğunun anlaşılmasını ifade eder.

Reşat Nuri Güntekin başta olmak üzere Türk romancıları bu deyimi karakter tanıtımlarında ve çatışma sahnelerinde kullanır. Deneyimli bir karakterin yeni birini değerlendirmesi, onun gerçek yüzünü keşfetmesi bu deyimle ifade edilir. Anadolu romanlarında ve İstanbul hikâyelerinde insan tanıma temasının dilsel aracı olarak sıkça karşılaşılır.