Anlamı
başkalarının sırtından geçinmeye alışmış kişi en hayati sorunlarının bile çözümünde kendisine hizmet edecek birini arar.
Detaylı Açıklama
Ver yiyeyim, ört uyuyayım; gözle, canım çıkmasın, başkalarının sırtından geçinmeye alışmış tembel bir kişiyi anlatan bir atasözüdür. Böyle biri hiçbir sorumluluk almak istemez; en temel işlerinde bile kendisine hizmet edecek birini arar. Söz, yemeğini başkasının vermesini, üstünü başkasının örtmesini, hatta canını başkasının korumasını bekleyen bu uyuşuk tavrı alaycı bir dille dile getirir. Atasözü, çoğunlukla el emeğiyle geçinmek yerine hazıra konmayı huy edinen kimseleri eleştirmek için kullanılır. Kılını kıpırdatmadan her işini başkalarından bekleyen biri için bu söz söylenir. Söz, tembelliği ve başkasının sırtından geçinmeyi yerer. Kişi, kendi işini kendi görmek yerine sürekli el bekliyorsa bu duruma düşmüş demektir. Atasözü, çalışmayı, kendi ayakları üstünde durmayı dolaylı olarak öğütler. Her işini başkasından bekleyen tembel bir tutumu eleştiren bir atasözüdür.
Ver Yiyeyim, Ört Uyuyayım; Gözle, Canım Çıkmasın Cümle İçinde Nasıl Kullanılır?
- Kılını kıpırdatmadan her işini başkasından bekleyen adama, ver yiyeyim, ört uyuyayım, gözle canım çıkmasın, dediler.
- Başkasının sırtından geçinmeyi huy edinenleri anlatmak için ver yiyeyim, ört uyuyayım denir.
- Elini bir işe sürmeden hep hazıra konmak isteyen gence, büyükler ver yiyeyim ört uyuyayım diye takılırdı.
Diğer Atasözleri ve Deyimler
Sıkça Sorulan Sorular
Başkalarının sırtından geçinmeye alışmış, sorumluluk almak istemeyen tembel bir kişinin, en temel işlerinde bile kendisine hizmet edecek birini aramasını anlatır. Uyuşuk, hazıra konan bir tavrı yeren bir atasözüdür.
El emeğiyle geçinmek yerine hazıra konmayı huy edinen, kılını kıpırdatmadan her işini başkalarından bekleyen tembel kimseleri eleştirir. Kendi işini kendi görmeyip sürekli el bekleyen kişiler için söylenir.
Çalışmayı, kendi işini kendi görmeyi, kendi ayakları üstünde durmayı dolaylı olarak öğütler. Başkasının sırtından geçinmenin ayıplanacak bir tutum olduğunu, herkesin kendi emeğiyle geçinmesi gerektiğini hatırlatır.