Anlamı
insan kendi aklını, düşüncesini başkasınınkinden üstün görür.
Detaylı Açıklama
Bu atasözü, insanların çoğu zaman kendi düşüncesini, yargısını ve aklını başkasınınkinden üstün görme eğiliminde olduğunu anlatır. Akıllar pazara çıkarılsa bile herkes yine dönüp kendi aklını seçer; yanı insan, başkasının düşüncesini ne kadar dinlese de içten içe en çok kendi yargısına güvenir. Bu söz insan doğasına dair alaycı ama çok gerçekçi bir gözlem taşır. Herkesin kendini haklı görmeye yatkın olması, tartışmaların uzamasının ve uzlaşmanın zorlaşmasının da nedenlerinden biridir. Atasözü özellikle inat, fikir çatışması ve öğüt dinlememe durumlarında anlam kazanır. Burada aklın değeri küçümsenmez; fakat herkesin kendi aklını merkeze koyma alışkanlığı eleştirilir. İnsan kendi bakışını o kadar doğal bulur ki, başka bir zihnin daha doğru olabileceğini kabul etmek zorlaşır. Söz, bu insanı kör noktayı esprili bir biçimde açığa çıkarır. Kendi düşüncesine güvenmek başka, onu tek doğru sanmak başkadır. Atasözü işte bu farkı hatırlatır.
Örnek Cümleler
- Ne kadar anlatsan da dinlemiyor; akılları pazara çıkarmışlar, herkes yine kendi aklını almış.
- Toplantıda kimse geri adım atmadı, tam akılları pazara çıkarmışlar, herkes yine kendi aklını almış durumu vardı.
- İnsan doğası biraz böyledir; akılları pazara çıkarmışlar, herkes yine kendi aklını almış.
Diğer Atasözleri ve Deyimler
Sıkça Sorulan Sorular
İnsanın kendi düşüncesini başkasınınkinden üstün görme ve farklı görüşlere kolay kolay açık olmama eğilimini eleştirir.
Çünkü herkes kendi fikrini en doğru saydığında uzlaşma zorlaşır; atasözü bu durumu kısa ve vurucu biçimde anlatır.
İnsanın kendi aklına güvenmesini değil, bu güvenin başkalarını hiç hesaba katmayan bir inada dönüşmesini hedef alır.