Deyim

Başlama! Ne Demek?

Anlamı

'hoş olmayan bir söz veya davranışı tekrarlama!' anlamında kullanılan bir söz.

Detaylı Açıklama

Başlama, karşıdakinin hoş olmayan bir söz ya da davranışı yinelemesini önlemek için söylenir. Konuşan, o konunun daha önce de açıldığını hatırlatır. Kalıp emir kipiyle kurulur ve bir ünlem gibi söylenir. Yinelenen şey bir yakınma, bir suçlama, bir alay ya da can sıkıcı bir alışkanlık olabilir. Söz ana baba ile çocuk, eşler, kardeşler ya da yakın arkadaşlar arasında geçebilir. Kalıp karşıdakini susturmayı, bir tartışmanın doğmasını önlemeyi amaçlar. Birden çok kişiye söylendiğinde başlamayın biçimini alır. Kalıp bir cümlenin başında da tek başına da kullanılabilir: başlama, o konuyu kapattık. Konuşan tartışmanın yeniden alevlenmesinden çekinir. Karşıdakinin ne diyeceği tam söylenmeden önce de söz araya girebilir. Söz yazıda ünlem işaretiyle gösterilir.

Örnek Cümleler

  1. Karısı yine kayınvalidesinin sözlerini açınca adam elini kaldırdı: "Başlama! Dün konuştuk bunu."
  2. Kardeşim eski kilomla alay etmeye hazırlanırken "Başlama!" deyip odadan çıktım.
  3. Dersin ortasında aynı şakayı üçüncü kez yapan öğrenciye öğretmen kaşlarını çattı: "Başlama!"

Diğer Deyimler ve Atasözleri

Sıkça Sorulan Sorular

Buradaki başlamak bir işe girişmeyi değil, aynı konuyu yeniden açmayı anlatır. Karşıdaki daha önce söylediği ya da yaptığı bir şeye dönmek üzeredir. Konuşan bu dönüşü önlemek ister.

Yine başlama biçimi tekrarın altını çizer. Konuşan, karşıdakinin aynı yakınmaya ya da aynı alaya bir kez daha döndüğünü vurgular. Böylece konuşanın bıkkınlığı daha açık duyulur ve tartışma başlamadan kapanır.

Söyleniş biçimine bağlıdır. Sert bir sesle söylendiğinde bir azar olur ve konuşmayı orada keser. Yakın ilişkilerde gülerek de söylenebilir; o zaman karşıdakini kırmayan bir takılma gibi duyulur ve iki taraf da güler.