Anlamı
yaptığı bir iyiliği hiçe indirecek kötülükte bulunmak.
Detaylı Açıklama
Kaşıkla yedirip sapıyla gözünü çıkartmak deyimi, bir kimsenin yaptığı iyiliği hiçe indirecek kadar büyük bir kötülükte bulunmasını ifade eder. Kaşıkla yedirmek iyilik yapmayı, sapıyla göz çıkarmak ise o iyiliğin ardından zarar vermeyi simgeler. İyilik yapan kişinin sonradan gösterdiği nankörlük veya düşmanlık nedeniyle iyiliğin anlamsız hale gelmesini anlatır. Güven ilişkisini suistimal eden, yardım ettikten sonra sırtından bıçaklayan kişiler için kullanılır. Türk kültüründe güvenilirlik ve vefakarlık çok önemli değerler olduğundan bu deyim ihaneti ve nankörlüğü sert biçimde eleştirir. Aile içi ilişkilerde, iş ortaklıklarında ve dostluklarda yaşanan hayal kırıklıklarını betimlemek için tercih edilen güçlü bir ifadedir. Özellikle iş dünyasında ve aile ilişkilerinde güven suistimalini anlatan en keskin deyimlerden biri olarak kabul edilir.
Örnek Cümleler
- Yıllarca yardım ettiği ortağı onu dolandırınca kaşıkla yedirip sapıyla gözünü çıkardı.
- Evinde barındırdığı akrabası eşyalarını çalıp kaçınca kaşıkla yedirip sapıyla çıkartmanın ne demek olduğunu anladı.
- Şirketin kurucu ortağı tüm yatırımları gasp edince kaşıkla yedirip sapıyla göz çıkartmış oldu.
Diğer Deyimler ve Atasözleri
Sıkça Sorulan Sorular
Yapılan iyiliği hiçe indirecek kadar büyük bir kötülükte bulunmayı ifade eder. Önce iyilik yapıp ardından zarar vermeyi anlatan bu deyim, nankörlüğü ve güven suistimalini sert biçimde eleştirir. Türk dilinde ihanet ve vefasızlığı anlatan en güçlü ifadelerden biridir.
Güven ilişkisini suistimal eden, yardım ettikten sonra zarar veren kişilere yönelik söylenir. İş ortaklıklarında, aile içi ilişkilerde ve dostluklarda yaşanan ihanetleri betimlemek için tercih edilir. Yapılan iyiliğin ardından gelen kötülüğün büyüklüğünü vurgulayan ağır bir ifadedir.
İyilik yaptığın kişiyi iyi tanı ve güvenini körü körüne verme mesajını taşır. Nankörlüğün en ağır biçimini anlatan bu deyim, insanları dikkatli olmaya çağırır. Aynı zamanda vefasızlığın toplumda kabul edilemez olduğunu vurgulayan ahlaki bir uyarıdır.