Anlamı
esenliğe kavuşmak, kurtulmak.
Detaylı Açıklama
Selamete çıkmak deyimi, bir kimsenin zorlu bir durumdan kurtulması, sıkıntıyı atlatıp esenliğe, güvenli bir duruma kavuşması anlamında kullanılır. Selamet, Arapça kökenli bir kelimedir; esenlik, kurtuluş ve güvenli durum anlamlarını taşır. Uzun bir mali sıkıntının ardından borçlarını kapatan bir aile ya da ağır bir hastalığı atlatıp iyileşen biri, selamete çıkmış olur. Söz çoğu zaman şükranla ve içten bir rahatlamayla söylenir; bir badireyi atlatmanın verdiği huzuru dile getirir. İçinde, karanlık bir dönemin geride kaldığına ve aydınlığa çıkıldığına dair bir sevinç vardır. Fırtınalı bir denizden limana varmak gibi, tehlikeli bir dönemi geçip güvene ermeyi anlatır. Uzun bir sıkıntının ardından gelen kurtuluşu ve huzuru, minnetle karşılayan sıcak bir sözdür.
Selamete Çıkmak Cümle İçinde Nasıl Kullanılır?
- Uzun süren mali sıkıntının ardından borçlarını kapatan aile, sonunda selamete çıktı.
- Ağır hastalığı atlatan adam, aylar süren tedavinin ardından nihayet selamete çıktı.
- Fırtınalı denizde güçlükle ilerleyen gemi, sonunda limana varıp selamete çıktı.
Kökeni ve Hikayesi
Söz, Arapça selamet (esenlik, kurtuluş) kelimesinden Türkçeye geçmiştir.
Diğer Deyimler ve Atasözleri
Sıkça Sorulan Sorular
Selamet Arapça kökenli bir kelimedir; esenlik, kurtuluş, güvenli durum anlamlarını taşır. Selam kavramıyla aynı kökten gelir; manevi ve fiziksel iyilik halini ifade eder. Türkçeye Osmanlıca yoluyla girmiş ve halk dilinin temel manevi kavramlarından biri olmuştur. Bir badireyi atlatıp esenliğe kavuşmayı yansıtır.
Söz, insanın zorlu bir dönemi atlatıp rahata erdiği durumlarda söylenir. Uzun bir mali sıkıntıdan çıkmak, ağır bir hastalığı yenmek, tehlikeli bir yolculuktan sağ dönmek ya da uzun bir davadan aklanmak buna örnektir. Ortak olan, bir badirenin geride kalması ve kişinin güvene, esenliğe kavuşmasıdır.
Modern hayatta da söz karşılığını korur; bir krizi atlatmak, zor bir dönemi geride bırakmak ya da uzun bir mücadelenin ardından rahata ermek için söylenebilir. Söz, sıkıntının geçip huzura kavuşulduğu anı; çoğu zaman şükranla dile getirir.