Anlamı
ateş etmek için tabancayı bulunduğu yerden almaya kalkışmak:
'Tabancasına davranmaya vakit kalmadan sıkışıverdi kalabalığın ortasına.' -Ç. Altan.
Detaylı Açıklama
Tabancaya davranmak, ateş etmek amacıyla tabancayı bulunduğu yerden hızla almaya kalkışmak anlamına gelen bir deyimdir. Kişi, belindeki ya da yakınındaki silaha aniden elini uzatır; bu hareket, çatışmanın ya da şiddetin eşiğine gelindiğini gösterir. Deyim çoğunlukla gerilimin doruğa çıktığı, tartışmanın ya da kavganın silahla sonuçlanmak üzere olduğu anları anlatmak için kullanılır. Anlatımda vurgu, silahın ateşlenmesinden çok ona uzanma anındaki ani ve tehlikeli harekettedir. Bu davranış ciddi bir tehdit ve suç oluşturur; can güvenliğini tehlikeye atan, hukuken ağır sonuçları olan bir eylemdir. Deyim daha çok roman, öykü ve gerilimli olay anlatımlarında, bir sahnenin en kritik anını betimlemek için geçer. Şiddeti olağan gösteren değil, tehlikenin büyüklüğünü sezdiren bir anlatımdır.
Tabancaya Davranmak Cümle İçinde Nasıl Kullanılır?
- Adam tartışmanın kızıştığı anda tabancaya davranınca herkes bir anda geri çekilip yere eğildi.
- Filmin en gergin sahnesinde kahraman tabancaya davrandı ama tetiği çekmekten son anda vazgeçti.
- Kavga büyüyünce içlerinden biri tabancasına davrandı, çevredekiler dehşet içinde oradan kaçıştı.
Diğer Deyimler ve Atasözleri
Sıkça Sorulan Sorular
Ateş etmek amacıyla tabancayı bulunduğu yerden hızla almaya kalkışmayı karşılar. Kişi belindeki ya da yakınındaki silaha aniden elini uzatır. Vurgu, silahın ateşlenmesinden çok ona uzanma anındaki ani ve tehlikeli harekettedir. Çatışmanın eşiğine gelindiğini gösteren bir davranıştır.
Gerilimin doruğa çıktığı, tartışmanın ya da kavganın silahla sonuçlanmak üzere olduğu anları anlatır. Bu davranış ciddi bir tehdit ve suç oluşturur; can güvenliğini tehlikeye atan, hukuken ağır sonuçları olan bir eylemdir. Sözün kendisi şiddeti olağan göstermez, tehlikeyi sezdirir.
Daha çok roman, öykü ve gerilimli olay anlatımlarında geçer. Bir sahnenin en kritik anını, tehlikenin patlamak üzere olduğu gerilimi betimlemek için kullanılır. Yazarlar bu sözle okuru olayın doruk noktasına taşır ve anlatıya ani bir gerginlik katar.