Atasözü

Tencere Tencereye ‘yüzün Kara’ Demiş, Çömlek Utancından Yere Geçmiş Ne Demek?

Anlamı

kötülük, kusur yönünden sen, benden daha betersin.

Detaylı Açıklama

Tencere tencereye yüzün kara demiş, çömlek utancından yere geçmiş; kendi kusuru başkasınınkinden daha büyükken, o kusuru yüzünden bir başkasını ayıplamaya kalkan kişinin durumunu, alaylı bir dille eleştiren bir atasözüdür. Söze göre, kendi dibi kapkara olan tencere, başka bir kaba yüzünün karalığından ötürü laf eder; oysa asıl kara olan kendisidir. Bu haksız suçlamayı duyan çömlek ise, karşısındakinin kendinden beter olduğunu bildiği için âdeta onun adına utanır. Atasözü, kendindeki büyük kusuru görmeyip başkasını yeren kişileri eleştirir. Söz çoğunlukla kendi hâli daha kötüyken başkasını aynı kusurdan dolayı ayıplayanlara karşı kullanılır. Kendi ayıbı ortadayken başkasını suçlayana, tencere tencereye yüzün kara demiş, denir. Kendi kusurunu görmeden başkasını suçlayanı yeren bir atasözüdür.

Tencere Tencereye ‘yüzün Kara’ Demiş, Çömlek Utancından Yere Geçmiş Cümle İçinde Nasıl Kullanılır?

  1. Kendisi hep geç kalırken başkasını dakikliksizlikle suçlayınca, tencere tencereye yüzün kara demiş çömlek utancından yere geçmiş, dediler.
  2. Aynı kusuru katbekat fazla yaparken başkasını ayıplamaya kalkması üzerine, tencere tencereye yüzün kara demiş çömlek utancından yere geçmiş sözü herkesin dilindeydi.
  3. Kendi dağınıklığını unutup arkadaşını eleştiren çocuğa, tencere tencereye yüzün kara demiş çömlek utancından yere geçmiş, diye takıldı ablası.

Diğer Atasözleri ve Deyimler

Sıkça Sorulan Sorular

Kendi kusuru başkasınınkinden daha büyükken, o kusuru yüzünden bir başkasını ayıplamaya kalkan kişinin durumunu alaylı bir dille eleştirir. Kendi hâli daha kötüyken başkasını yeren kişiyi yerer.

Kendi dibi kapkara olan tencerenin, başka bir kaba yüzünün karalığından ötürü laf etmesini; asıl kara olanın kendisi olmasını anlatır. Bu haksız suçlamayı duyan çömleğin, karşısındakinin kendinden beter olduğunu bildiği için âdeta utanmasını canlandırır.

Çoğunlukla kendi hâli daha kötüyken başkasını aynı kusurdan dolayı ayıplayanlara karşı kullanılır. Kendi ayıbı ortadayken başkasını suçlayan kişiye bu söze başvurulur. Kendindeki büyük kusuru görmeyip başkasını yereni eleştiren bir havada geçer.