Anlamı
öz evladı bir gün öksüz kalırsa başkalarının ona kötü davranmasını istemeyen, üvey evladına kötü davranmamalıdır; kızına ileride gelin olarak gideceği yerde kötü davranılmasını istemeyen, kendi gelinine kötü davranmamalıdır.
Detaylı Açıklama
Üveye etme, özünde bulursun; geline etme, kızında bulursun, bir kimsenin başkalarına yaptığı kötülüğün karşılığını bir gün kendi yakınlarında göreceğini anlatan bir atasözüdür. Söz, üvey evladına kötü davranan birinin, öz çocuğu bir gün öksüz kalırsa ona da aynı kötülüğün yapılabileceğini; gelinine kötü davranan birinin, kendi kızının da gittiği evde benzer bir muameleyle karşılaşabileceğini hatırlatır. Atasözü, insanın ektiğini biçeceğini, yaptığı kötülüğün dönüp dolaşıp kendi sevdiklerini bulacağını öğütler. Başkasına reva görülen haksızlık, bir gün insanın kendi evine de uğrayabilir. Söz, adaletli ve merhametli olmayı, kimseye kötülük etmemeyi salık verir. Bu atasözü, davranışlarımızın karşılığını er geç bulacağımızı düşündürür. Başkasına yapılan kötülüğün bir gün insanın kendi yakınlarına döneceğini anlatan bir atasözüdür.
Üveye Etme, Özünde Bulursun; Geline Etme, Kızında Bulursun Cümle İçinde Nasıl Kullanılır?
- Üvey kızına yaptığı haksızlıkları görünce, üveye etme özünde bulursun, geline etme kızında bulursun, diye uyardılar onu.
- Gelinine kötü davranan kaynana için yaşlılar, üveye etme özünde bulursun, geline etme kızında bulursun, derlerdi.
- İnsan kime kötülük ederse bir gün karşılığını görür; boşuna üveye etme özünde bulursun, geline etme kızında bulursun dememişler.
Diğer Atasözleri ve Deyimler
Sıkça Sorulan Sorular
Bir kimsenin başkalarına yaptığı kötülüğün karşılığını bir gün kendi yakınlarında göreceğini anlatır. Üvey evladına ya da gelinine kötü davranan birinin, aynı kötülüğü kendi öz çocuğunda görebileceğini hatırlatan bir atasözüdür.
İnsanın ektiğini biçeceğini, yaptığı kötülüğün dönüp dolaşıp kendi sevdiklerini bulacağını öğütler. Adaletli ve merhametli olmayı, kimseye haksızlık ve kötülük etmemeyi salık veren bir sözdür. Kısacası, herkese iyilikle davranmayı öğütler.
Çoğunlukla birine, özellikle üvey evladına ya da gelinine haksızlık eden kişileri uyarmak için söylenir. Başkasına reva görülen kötülüğün bir gün insanın kendi evine, kendi yakınlarına da uğrayabileceğini anımsatır.