Anlamı
garip, saf, zavallı (kimse).
Detaylı Açıklama
Bu deyim, garip, saf, zararsız, zavallı ya da dünyadan biraz bihaber görülen kişiler için kullanılır. Çoğu zaman acıma, hafif küçümseme ve koruma duygusu karışık bir ton taşır. Günlük hayatta kendi hâlinde yaşayan, kimseye zararı olmayan ama çevre işlerinde pek maharetli görünmeyen kişiler için söylenir. Söz, bu kişiyi kötü değil, daha çok savunmasız ve saf biri olarak çizer. Bazen sevecen, bazen hafif alaylı kullanılabilir. Deyim, toplumda güçlü ve atak olmayan kişilerin nasıl algılandığına dair de ipucu verir. Herkes hırslı, atılgan ya da hesapçı değildir; bazıları yalnızca kendi halinde yaşar. Bu ifade de o tür insanları kısa ve etkili biçimde tarif eder.
Örnek Cümleler
- Allah'ın adamı, kimseye bir zararı dokunmaz, bütün gün bahçesiyle uğraşır.
- Parasını saymadan verdi elindekini; ne diyelim, Allah'ın adamı işte o.
- O kalabalığın ortasında Allah'ın adamı gibi kalakalmış, ne diyeceğini bilememiş.
Diğer Deyimler ve Atasözleri
Sıkça Sorulan Sorular
Garip, saf ve zavallı görülen kişiyi anlatır. Kendi hâlinde yaşar, kimseye zararı dokunmaz; işlerin döndüğü yerde becerikli sayılmaz. Söz onu kötü değil, savunmasız gösterir; bakış açısı da budur.
Acıma duyulur; kişinin saflığına ve zavallılığına üzülen bir bakış vardır. Söyleyişe göre sevecen bir yakınlık da, hafif bir küçümseme de sezilebilir; kalıbın kendisi bunları ayırmaz, tonu söyleyen verir.
Bu kalıpta dindarlık anlatılmaz. Allah sözcüğü kişinin garip, saf ve zavallı oluşunu duyurur; ibadetine ya da inancına dair bir şey söylemez. Anılan kişi sofu da olabilir, dinle hiç ilgisi olmayan biri de.