Anlamı
bilgi ve deneyimi olmayan bir kimsenin işi hafife alması, önemsememesi, gereğince değerlendirememesi doğaldır.
Detaylı Açıklama
Bu atasözü, bilgi ve deneyimi olmayan bir kimsenin bir işi hafife almasının doğal olduğunu anlatır. Dışarıdan verilen akıl kolaydır; işin yükünü taşıyan ise başkasıdır. Söz kolay akıl verene bir eleştiri olarak yöneltilebilir. Atasözü deneyimin değerini vurgular. Bir işi bilen, onun inceliklerini ve bedelini de bilir. Söz bir iş yerinde, bir ailede ya da bir siyasi tartışmada geçebilir. Deneyimsiz kişi kendi hafifliğinin farkında olmayabilir. Bir kararın ardındaki kaygılar, sorumluluklar ve olası kayıplar ona görünmez. Atasözü hafife almayı bir kusur olarak değil, bir deneyimsizlik sonucu olarak görür. Deneyim kazandıkça kişinin bakışı da değişebilir. Kalıp bir ustanın çırağına, bir yaşlının gence söylediği sözler arasında yer alabilir.
Örnek Cümleler
- Hiç çocuk büyütmemiş arkadaşı "Biraz sabret, kendiliğinden geçer" deyip işi hafife alınca yorgun anne güldü; bekâra karı boşaması kolaydır.
- Tribünden teknik direktöre bağıran taraftarlar oyunu çok kolay sanıyordu; bekâra karı boşaması kolaydır.
- Şirketi hiç yönetmemiş stajyer, yarısını kapatmayı önerdi; bekâra karı boşaması kolaydır.
Diğer Atasözleri ve Deyimler
Sıkça Sorulan Sorular
Hiç evlenmemiş biri için karısını boşamak kolay bir iş gibi görünür. Çünkü o, evliliğin bağlarını, çocukları ve ortak hayatın yükünü bilmez. Atasözü bu örnekle, bilmeyenin işi ne kadar hafife alabileceğini gösterir.
Bir işi hiç yapmamış olduğu hâlde kolayca akıl veren kişiye söylenir: sen hiç işletme yönetmedin, bekâra karı boşaması kolaydır. Söz bu kişinin öğüdünün ağırlığını azaltır ve onu düşünmeye çağırır.
Her zaman değil. Atasözü yalnızca bilgisizliğin ve deneyimsizliğin insanın yargısını eksik bırakabileceğini söyler. Dışarıdan bakan kimi zaman doğruyu görebilir; ama işin gerçek zorluğunu taşımadığı için yargısı eksik kalabilir.