Deyim

Bohçasını Koltuğuna Vermek Ne Demek?

Anlamı

kovmak, işine son vermek.

Detaylı Açıklama

Bohçasını koltuğuna vermek, birini kovmak, işine son vermektir. Kalıbın öznesi kovan kişidir: bir patron, bir ev sahibi, bir aile büyüğü. Kovulan ise bohçası koltuğuna verilen kişidir; o, kendi isteğiyle değil, başkasının kararıyla ayrılır. Kalıp bir iş yerinden çıkarılmayı da, bir evden kovulmayı da anlatabilir. Söz bir öfke anında, bir hesaplaşmada ya da bir hata ortaya çıkınca söylenebilir. Görüntü kişinin eşyalarının toplanıp eline verilmesini, kapının gösterilmesini düşündürür. Bir hizmetçinin, bir çırağın ya da bir kiracının hikâyesinde sert bir dönüm noktasını anlatır. Kovulma kimi zaman haklı bir gerekçeye, kimi zaman bir haksızlığa dayanır. Kovulan kişi kapıda eşyalarıyla kalır, nereye gideceğini bilemez. Kalıp geçmiş zamanla kesinleşmiş bir kovulmayı anlatır.

Örnek Cümleler

  1. Kasadaki açığı fark eden dükkân sahibi, kalfanın bohçasını koltuğuna verdi.
  2. Kirayı üç aydır ödemeyen kiracının bohçasını koltuğuna veren ev sahibi, evi yeniden ilana koydu.
  3. Evin birikimini kumarda kaybeden oğlunun bohçasını koltuğuna veren yaşlı adam, kapıyı arkasından kilitledi.

Diğer Deyimler ve Atasözleri

Sıkça Sorulan Sorular

Bohçasını koltuğuna alan kişi gitmeye kendisi karar verir. Bohçasını koltuğuna vermek ise birinin başkasını kovması, işine son vermesidir. Aynı görüntü iki kalıpta karşıt durumları anlatır: biri gönüllü bir gidişi, öteki bir kovulmayı.

Tezkeresini eline vermek de işine son vermek, kovmaktır; anlamca çok yakındır. Tezkere bir belgeyi, bohça ise kişinin eşyasını anar. Biri resmî bir ayrılışı, öteki evden ya da dükkândan çıkarılmayı daha çok düşündürür.

Kullanılabilir. Gelecek zamanla ya da şart cümlesiyle kurulduğunda bir uyarıya dönüşür: bir daha geç kalırsan bohçanı koltuğuna veririm. Konuşan henüz kovmamıştır, ama kovabileceğini bildirir. Söz böylece bir son uyarı olur.