Atasözü

Bu ne Perhiz bu ne Lahana Turşusu! Ne Demek?

Anlamı

sözleri ve davranışları birbirini tutmuyor, çelişiyor.

Detaylı Açıklama

Bu atasözü, birinin sözleriyle davranışlarının birbirini tutmadığını, çeliştiğini anlatır. Söz bu çelişkiyi alaylı bir şaşkınlıkla dile getirir. Bir yandan tasarruf öğütleyip bir yandan savurganlık eden, bir yandan sağlıktan söz edip bir yandan sigara içen ya da kurallara uyulmasını isteyip kendisi uymayan biri bu sözü çağırır. Soru biçimindeki kuruluş bir yanıt beklemez; çelişkiyi ortaya koymak yeter. Ünlem işareti alayın tonunu belirgin kılar. Söylenen kişi kimi zaman kendini savunur, kimi zaman gülerek kabul eder. Söz bir aileyi, bir yöneticiyi ya da bir politikacıyı konu edebilir. Atasözü kişinin niyetini değil, görünür davranışını ölçü alır; söylenenle yapılan arasındaki açıklığı sergiler. Böylece dinleyen, sözün değil davranışın esas alınması gerektiğini hatırlar.

Örnek Cümleler

  1. Herkese tasarruf öğütleyen müdürün makam odasını baştan döşetmesi konuşuldu; bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu!
  2. Bisküvi yemeyi bıraktığını herkese anlatan dayım, sofradan kalkar kalkmaz bir paket bisküviyi bitirdi; bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu!
  3. Trafik kurallarına uyulmasını isteyen belediye başkanının aracı kırmızı ışıkta geçti; bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu!

Diğer Atasözleri ve Deyimler

Sıkça Sorulan Sorular

Perhiz, belli yiyeceklerden uzak durarak yapılan bir beslenme düzenidir. Atasözü lahana turşusunu perhizin karşısına, ona uymayan bir yiyecek gibi koyar; bu bir beslenme kuralı değil, bir karşıtlık görüntüsüdür. Perhiz söylenen sözü, turşu yapılan davranışı temsil eder.

Bu atasözü, öğretenlerin doğruyu bildiği hâlde kendilerinin uygulamayabileceğini söyler. Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu da aynı çelişkiyi alaylı bir soruyla ortaya koyar. Biri bir öğüt, öteki bir şaşkınlık bildirir.

Tenakuza düşmek, birbiriyle çelişen sözler söylemektir; çelişki sözlerin kendi arasındadır. Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu ise sözle davranış arasındaki çelişkiyi anlatır. Biri bir konuşmanın, öteki bir yaşayışın tutarsızlığını gösterir.