Anlamı
içli dışlı, candan, pek içten:
'Bir gün evvel canciğer kuzu sarması, ferdası günü sen kimsin efendi ben seni tanımıyorum.' -H. Taner.
Detaylı Açıklama
Canciğer kuzu sarması, içli dışlı, candan, pek içten bir yakınlığı anlatır. Kalıp iki ya da daha çok kişi arasındaki ilişkiyi niteler: arkadaşlar, komşular, iş ortakları ya da akrabalar böyle olabilir. Bu kişiler birbirinin evine teklifsizce girer, sırlarını paylaşır, sofrasını bölüşür. Kalıp bir sıfat gibi kullanılabilir, yüklem olarak da gelebilir: canciğer kuzu sarması iki arkadaş, onlar canciğer kuzu sarmasıydı. Böyle bir dostluğun sonradan bozulduğu anlatılırken söz alaycı bir tonla da kullanılabilir. Yakınlığın nereden doğduğunu kalıp söylemez; bir okul, bir mahalle ya da bir iş olabilir. Kalıpta üç öğe, yani içli dışlılık, candanlık ve içtenlik birlikte bulunur. Söz yakınlığın derecesini öne çıkarır: pek içten.
Örnek Cümleler
- Aynı köyden gelip aynı yurtta kalan iki öğrenci, ilk dönemin sonunda canciğer kuzu sarması olmuştu.
- Bir zamanlar canciğer kuzu sarması olan iki ortak, şirketin kârı paylaşılırken mahkemelik oldu.
- Kayınvalidesiyle canciğer kuzu sarması olan gelin, her pazar sabahı onunla birlikte pazara giderdi.
Diğer Deyimler ve Atasözleri
Sıkça Sorulan Sorular
Sarma, bir şeyin bir başkasına dolanarak onunla birleşmesidir; canciğer ise can ile ciğerin bir arada anılmasıdır. Kalıp bu sözcüklerle iki kişinin birbirine can ile ciğer kadar yakın, sarılmış gibi iç içe olduğunu anlatır. Görüntü yakınlığın sıkılığını vurgular.
Taner, bir gün önce canciğer kuzu sarması olan kişilerin ertesi gün, sen kimsin efendi, ben seni tanımıyorum, dediğini anlatır. Kalıp burada yakınlığın ne kadar çabuk tersine dönebildiğini göstermek için kullanılır. Söz iki günü yan yana koyarak bir karşıtlık kurar.
İçli dışlı olmak, karşılıklı candan davranmayı ve teklifsiz görüşmeyi anlatan bir eylemdir. Canciğer kuzu sarması ise aynı yakınlığı bir niteleme olarak verir; kişiler bu yakınlığın içinde gösterilir. İki kalıp aynı ilişkiyi anlatabilir.