Anlamı
1) bir insan hangi işle uğraşıyorsa yakınındakiler de o işi çok sever; 2) ticaretle uğraşanlar, sattıkları şeylerden evdekilerini yoksun bırakarak onların bu eşyanın özlemini çekmelerine neden olurlar.
Detaylı Açıklama
Bu atasözü, insanın uğraştığı işle ilgili eşyalara ve o dünyanın küçük ayrıntılarına doğal bir yakınlık duyması anlamında kullanılır. Birinci anlamında meslek çevresiyle yetişenlerin o işe ait nesneleri sevmesini anlatır. İkinci anlamında ise ticaret yapanların sattıkları şeyleri evdekilere esirgeyip onları özlem içinde bırakmasını ima eder. Deyimin gücü, meslekle duygu arasındaki bağı göstermesinden gelir. İnsan çoğu zaman içinde büyüdüğü dünyanın eşyasına bağlanır. Bu da söze hem toplumsal gözlem hem ince sitem katar. Atasözü, alışkanlıkla arzu arasındaki bağı küçük ama akılda kalıcı bir örnekle kurar. Bu yüzden hem insan tabiatını hem de esnaf zihniyetini aynı anda yoklayan nükteli bir söyleyişe dönüşür. İçindeki hafif sitem, sözü daha da canlı kılar.
Örnek Cümleler
- Kızın boncuklara bayılmasına annesi gülüp 'çerçi kızı boncuğa âşıktır' dedi.
- Babasının dükkânında büyüyen çocuk renkli taşları görünce boşuna değil, çerçi kızı boncuğa âşık derler.
- Evdekiler en güzel kumaşı bile alamayınca nine 'çerçi kızı boncuğa âşık olur ama boncuk yine tezgahta kalır' diye sitem etti.
Diğer Atasözleri ve Deyimler
Sıkça Sorulan Sorular
Meslek çevresindeki nesnelere doğal ilgi duymayı ve bazen o nesnelerin evdekilere bile esirgenmesini birlikte taşır.
Çünkü insan, içinde büyüdüğü işin araçlarına ve süsüne çoğu zaman duygusal yakınlık geliştirir. Deyimin gücü, meslekle duygu arasındaki bağı göstermesinden gelir.
Evet. Özellikle ticaret yapanların sattıkları şeyi evdekilere bile çok görmesi durumunda ince bir sitem hissedilir.