Atasözü

El Vergisi, Gönül Sevgisi Ne Demek?

Anlamı

bize bir şey verene, armağan edene karşı gönlümüzde sevgi uyanır.

Detaylı Açıklama

El vergisi, gönül sevgisi atasözüne göre bize bir şey verene, armağan edene karşı gönlümüzde sevgi uyanır. Söz iki kısa öbekten oluşur ve bir nedeni bir sonuca bağlar: elin verdiği, gönlün sevgisini doğurur. Vergi sözü burada verilen şeyi, armağanı karşılar. Armağan bir çiçek, bir yemek, bir kitap ya da küçük bir yardım olabilir; tanım armağanın büyüklüğünü söylemez. Söz bir armağanın ardından, onun bıraktığı sevgiyi anlatırken söylenebilir. Sevgiyi uyandıran, tanıma göre verme davranışının kendisidir. Sevgi kendiliğinden değil, bir iyilikle uyanır. Atasözünde kişi eki yoktur; tanımdaki bize ve gönlümüzde sözleri sözlüğün açıklamasına aittir. Konuşan bir armağan almış kişi de olabilir, ilişkiyi dışarıdan gören biri de.

Örnek Cümleler

  1. Taşındıkları ilk gün kapıya bir tepsi börek getiren komşularını çocuklar hemen sevdi; el vergisi, gönül sevgisi.
  2. Doğum gününde hiç beklemediği birinden kitap alan Ece, o arkadaşına karşı yakınlık duymaya başladı; el vergisi, gönül sevgisi.
  3. Köye her gelişinde çocuklara şeker dağıtan postacı, kısa sürede herkesin sevdiği biri oldu; el vergisi, gönül sevgisi.

Diğer Atasözleri ve Deyimler

Sıkça Sorulan Sorular

Bu atasözü, armağan küçük de olsa gönül almaya yeteceğini söyler. El vergisi, gönül sevgisi de armağanın sevgi uyandırdığını anlatır, ama büyüklüğünden söz etmez. Yarım elma bu boşluğu doldurur: küçük bir armağan da yeter.

Hatır almak, gönül almaktır. Armağan veren kişi de böylece karşısındakinin gönlünü alır. Deyim bu davranışı verenin yanından anlatır; atasözü ise armağanı alanın gönlünde uyanan sevgiden söz eder.

Söz ilk sırada eli anar, ardından gönlü. El, verme eylemini; gönül, onun karşılığında uyanan duyguyu karşılar. Bu sıra, sevginin bir davranışın ardından geldiğini gösterir: önce verilir, sonra sevilir.