Deyim

Entel Takılmak Ne Demek?

Anlamı

argo bir süre entel gibi yaşamaya, onların yaptıklarını yapmaya çalışmak.

Detaylı Açıklama

Entel takılmak, argoda bir süre entel gibi yaşamaya, onların yaptıklarını yapmaya çalışmak anlamındadır. Entel, entelektüel sözcüğünden kısaltılmış bir addır ve argoda aydın kişiyi anlatır. Takılmak fiili argoda bir tavrı, bir yaşayışı benimsemeyi bildirir. Tanımdaki bir süre öbeği, bu yaşayışın bir dönem denendiğini gösterir; kişi ona bütünüyle yerleşmemiştir. Çalışmak fiili de bir özenmeyi düşündürür: kişi o çevreye uymaya uğraşır. Kalıp kitapçılarda vakit geçirmeyi, sergi gezmeyi, kafelerde uzun tartışmalara girmeyi ya da belli bir giyimi benimsemeyi anlatabilir. Bir gençlik dönemini, bir üniversite yılını ya da bir taşınmanın ardındaki değişimi konu edebilir. Konuşan bunu bir takılma, bir alay ya da kendi geçmişine gülümseyen bir anı olarak söyleyebilir.

Örnek Cümleler

  1. Üniversitenin ilk yılında entel takılan Mert, kalın gözlükler takıp her akşam bir sinema kulübüne gidiyordu.
  2. Bir yaz boyunca entel takılan kuzenim, sahafları dolaşıp okumadığı kitapları rafına diziyordu.
  3. İstanbul'a taşındıktan sonra entel takılmaya başlayan Gül, köydeki arkadaşlarına sergileri ve şiir dinletilerini anlatıyordu.

Diğer Deyimler ve Atasözleri

Sıkça Sorulan Sorular

Felsefe yapmanın ilk anlamı, olayların sebep ve sonuçları üzerine kendince soyut düşünceler ileri sürmek, ikincisi bilgiçlik taslamaktır. Entel takılan biri de sohbetlerde böyle soyut yorumlara girişebilir. Deyim bir konuşma biçimini, kalıp ise bir dönem benimsenen yaşayışı anlatır.

Bilgiçlik satmak, bilmediği hâlde bilir görünmek, bilgin geçinmektir; bir kandırma ya da bir böbürlenme taşır. Entel takılmanın tanımı ise kişinin donanımı hakkında bir şey söylemez; o, bir çevrenin yaşayışını bir süre dener. Deyim bir iddiayı, kalıp bir özenmeyi anlatır.

Atasözüne göre bilgili kimselerin bulunmadığı yerde cahil kişi bilgiçlik taslar. Entel takılan biri de çevresindekilerden daha aydın görünmeye uğraşabilir. Atasözü bu böbürlenmenin ortama bağlı olduğunu söyler; kalıbın kendisi ise kişiyi cahil saymaz.