Anlamı
zarara uğratmak.
Detaylı Açıklama
Mağdur etmek, birini zarara uğratmak, haksızlığa maruz bırakmak, hakkını çiğneyerek onu zor durumda bırakmak anlamına gelir. Mağdur, Arapça kökenli bir kelime olup zarara uğramış, haksızlığa uğramış kişi demektir. Deyim, bir kişinin veya kurumun eylem veya ihmaliyle başka birinin zarar görmesini ifade eder. Mali zarar, hukuki haksızlık, duygusal örselenme veya toplumsal dışlanma biçiminde mağdur edilebilir. Dolandırıcılık, haksız işten çıkarma, adaletsiz mahkeme kararı veya ihmal sonucu zarar verme mağdur etme örnekleridir. Deyim, sorumluluk ve suçluluk içerir; mağdur eden kişi o zararın hesabını vermekle yükümlüdür. Hukuk dilinde, haberlerde ve günlük konuşmada çok yaygın olarak kullanılan bu ifade, adaletsizliğin ve zarara uğratmanın en doğrudan ifadesidir. Mağdur etmek toplumda ağır biçimde eleştirilen bir davranıştır.
Mağdur Etmek Cümle İçinde Nasıl Kullanılır?
- Şirket binlerce çalışanı hiçbir tazminat ödemeden işten çıkararak onları ciddi biçimde mağdur etti.
- Dolandırıcı sahte yatırım vaatleriyle yaşlı insanları mağdur ederek milyonlarca lira vurgun yaptı.
- Hatalı imar kararı yüzünden belediye yüzlerce aileyi mağdur etti ve evleri yıkıma uğradı.
Kökeni ve Hikayesi
Arapça 'gadr' (haksızlık, zulüm) kökünden türeyen 'mağdur' kelimesinden gelir. Osmanlı hukuk dilinde yaygın olarak kullanılmış ve günümüz Türkçesinde de hem hukuki hem günlük anlamda en yaygın kullanılan kelimelerden biri olmaya devam etmektedir.
Diğer Deyimler ve Atasözleri
Sıkça Sorulan Sorular
Anlam olarak çok yakındırlar. Zarara uğratmak daha genel bir ifadedir. Mağdur etmek ise özellikle haksızlık ve hak ihlali boyutunu vurgular. Mağdur etmekte kişinin masumiyeti ve haksız yere zarar görmesi daha belirgin biçimde ifade edilir.
Kasıtlı olarak birini mağdur etmek çoğu durumda hukuki suç teşkil eder. Dolandırıcılık, hırsızlık, taciz ve ihmal gibi eylemler mağdur etmenin somut biçimleridir ve cezai yaptırımlarla karşılanır. İhmal yoluyla mağdur etmek de tazminat sorumluluğu gerektirir.
Arapça 'gadara' (haksızlık etme, zulmetme) kökünden türemiştir ve haksızlığa uğramış, zarara uğratılmış kişi anlamına gelir. Osmanlıca yoluyla Türkçeye geçmiş ve hem hukuk dilinde hem günlük konuşmada çok yaygın olarak kullanılmaktadır.