Anlamı
değer ve önem vermemek, umursamamak, aldırış etmemek:
'Orayı gördükten sonra ben, gayri dünyanın hiçbir tarafına metelik vermem.' -Y. K. Karaosmanoğlu.
Detaylı Açıklama
Metelik vermemek, bir şeye veya bir kişiye değer ve önem vermemek, umursamamak, aldırış etmemek anlamına gelen bir deyimdir. Metelik, Osmanlı döneminin en küçük değerli sikkelerinden biridir. Bir şeye metelik vermemek, ona en küçük değeri bile layık görmemek, tamamen ilgisiz kalmak demektir. Deyim, kişinin bilinçli bir tercih olarak bir konuyu veya kişiyi önemsememesini ifade eder. Karşıdakinin sözlerini, fikirlerini veya varlığını hiçe saymak anlamında güçlü bir kayıtsızlık bildirisi niteliğindedir. Günlük konuşmada hâlâ yaygın olarak kullanılır ve konuşmacının keskin tutumunu yansıtır. Hem olumsuz bağlamda kayıtsızlık eleştirisi hem de olumlu bağlamda dedikoduya aldırmama gibi anlamlarda kullanılabilir. Bağımsız ve özgür ruhlu karakterlerin edebiyattaki en bilinen nitelemelerinden biridir.
Metelik Vermemek Cümle İçinde Nasıl Kullanılır?
- Dünyanın hiçbir tarafına metelik vermem, benim yerim burasıdır, başka bir yerde yaşamam.
- Söylediği sözlere metelik vermedi, dönüp bakmadı bile, umurunda olmadığı her halinden belliydi.
- Başkalarının ne düşündüğüne metelik vermez, kendi bildiğini yapar ve bunu da başarıyla sürdürür.
Diğer Deyimler ve Atasözleri
Sıkça Sorulan Sorular
'Kulak asmamak' daha çok söylenen sözlere ilgi göstermemek, dinlememek anlamında kullanılır. 'Metelik vermemek' ise daha geniş kapsamlıdır; bir kişiye, bir duruma veya bir şeye bütünüyle değer vermemek, hiçe saymak anlamını taşır. Birincisi dinleme, ikincisi genel değer verme ile ilgilidir.
Genellikle olumsuz bir tutumu ifade eder; kişinin kayıtsız ve umursamaz olduğunu anlatır. Ancak bazen olumlu bir bağlamda da kullanılabilir; dedikoduya, olumsuz eleştirilere veya gereksiz baskılara metelik vermemek özgüvenin ve kararlılığın göstergesi olabilir.
Türk edebiyatında bağımsız, asi ve özgür ruhlu karakterleri tanımlamak için sıkça kullanılır. Özellikle toplumsal normlara meydan okuyan, kendi yolunu çizen ve başkalarının yargılarını umursamayan kahramanlar bu deyimle betimlenir.