Anlamı
bir toplantıdaki oy sayısını belirlemek, oy verilmesini istemek, oya sunmak.
Detaylı Açıklama
Oylamaya koymak, gündemdeki bir konunun karar için resmi olarak oy sayımına sunulmasıdır. Bu eylemi genellikle toplantı başkanı, divan kurulu ya da meclis başkanvekili yapar; tartışma yeterince olgunlaşmıştır, artık karar verilmesi gereken aşamaya gelinmiştir. Tüzüklerde bu sahnenin belli usulleri vardır; önerge önce okunur, başkan oylamaya koyduğunu açıkça söyler ve hangi yöntemle yapılacağını ilan eder. Birinin önergesini oylamaya koymak siyaset dilinde kritik bir aşamadır; çünkü çoğunluk hakim değilse o öneri tutanağa olumsuz biçimde geçer ve bir daha aynı dönemde gündeme alınması zorlaşır. Apartman toplantılarında ise daha gevşek işler; bahçe çitinin renginden bilmem ne ücretine kadar her konu kat malikleri kuruluna oylamaya konabilir.
Oylamaya Koymak Cümle İçinde Nasıl Kullanılır?
- Yönetim kurulu başkanı yeni bütçeyi oylamaya koydu, üyeler ellerinde dosyalarla rakamları son kez gözden geçirip karar verdiler.
- Mahalle muhtarı kaldırım yenileme projesini oylamaya koymak istiyor; sakinler kahvehanede önceden konuşup bir görüş birliğine varmaya çalışıyor.
- Komisyon başkanı önergeyi oylamaya koyduğunda salonun en arkasından bir milletvekili usul tartışması açmak için söz istedi yüksek sesle.
Diğer Deyimler ve Atasözleri
Sıkça Sorulan Sorular
Resmi toplantılarda bu yetki başkana ya da divan kuruluna aittir. Üyeler önerge sunabilir ama önergeyi oylamaya koyma kararı başkanındır. Bu, toplantı disiplinini sağlamanın temel mekanizmalarındandır. Başkan oylamaya koymaktan kaçınırsa belirli sayıda üye önerge ile bu işlemi talep edebilir.
Çoğu tüzükte aynı dönemde aynı konunun yeniden gündeme alınması belli süre veya belli sayıda imza istiyor. Bu kural toplantıların aynı konuyla tıkanmasını engeller. Reddedilen önerge tutanağa açıkça geçer ve siyasette önergenin reddi bazen alınmak istenen bir mesaj bile olur, çünkü tarafların pozisyonunu netleştirir.
Anlamca aynıdır ama oylamaya koymak modern toplantı dilinde, oya koymak ise daha eski metinlerde ve resmi yazışmalarda baskındır. TBMM zabıt geleneğinde her iki kullanım da görülür. Tercih bağlama göre yapılır; usul kitapları her ikisini de kabul eder ve eşit olarak kullanır.