Deyim

Rehin Almak Ne Demek?

Anlamı

bir anlaşma, sözleşme veya isteğin yerine getirilmesini sağlamak için bir kimseyi alıkoymak.

Detaylı Açıklama

Rehin almak deyimi, bir anlaşma, sözleşme ya da isteğin yerine getirilmesini güvence altına almak için bir kimseyi alıkoymak anlamında kullanılır. Söz hukuki ve tarihsel bir terim olarak Türkçeye yerleşmiştir. Tarihsel olarak savaş dönemlerinde iki tarafın da iyi niyet göstermesi için karşılıklı rehin alma uygulamaları sıkça görülürdü. Bugün ise daha çok suç ya da çatışma bağlamlarında karşımıza çıkar: bir banka soygununda müşterileri rehin alan suçlular, bir uluslararası kriz sırasında ülke vatandaşlarını rehin tutmaya çalışan terör örgütleri, mahallesindeki bir tartışma sonucu kendini odada kilitleyen bir kişi gibi farklı şiddet sahnelerinde söz geçer. Söz sert ve dramatik bir tonla geçer; hukuk ve güvenlik dilinin temel kavramlarındandır.

Rehin Almak Cümle İçinde Nasıl Kullanılır?

  1. Banka soygunu sırasında müşterileri rehin alan iki silahlı kişi polis ekibinin müzakeresi sonucunda saatler sonra teslim oldu.
  2. Tarihte iki krallık arasında imzalanan barış anlaşmasının güvencesi olarak prensler karşılıklı olarak rehin alındı.
  3. Uluslararası bir kriz sırasında bölgede çalışan yardım gönüllüleri terör grubu tarafından rehin alındı, kurtarma operasyonu uzun sürdü.

Diğer Deyimler ve Atasözleri

Sıkça Sorulan Sorular

Rehin almak alıkoyan tarafın eylemini, rehin vermek ise teslim eden tarafın eylemini anlatır. İki kalıp bir hukuki ya da askeri anlaşmanın iki tarafını ifade eder. Tarihte özellikle savaş ve barış sözleşmelerinde karşılıklı rehin alıp verme yaygın bir uygulamaydı; söz bu uygulamadan günlük dile yansımıştır.

Modern hukukta rehin almak ağır bir suç olarak tanımlanır; özgürlüğü zorla kısıtlama ve şantaj unsurları içerir. Devletler bu suçla mücadele için özel müzakere ekipleri, kriz yönetim birimleri ve uluslararası işbirliği mekanizmaları kurmuştur. Söz hukuk dilinde teknik bir terim olarak yaşamına devam eder.

Tarihsel olarak savaş sonrası barış anlaşmalarında, iki krallık arasındaki itimat sözleşmelerinde, ticari ortaklıklarda güvence amacıyla karşılıklı rehin alma yaygın bir uygulamaydı. Genellikle prensler ya da soylu aile üyeleri bu rolde bulunurdu; söz o döneme ait pek çok diplomatik yazışmada geçer.