Anlamı
bir şey birdenbire yok olmak veya unutulmak:
'Bu sonuncular, ardından gelen büyük dalgaların gürültüsünde silinip gitti.' -M. Mungan.
Detaylı Açıklama
Silinip gitmek, bir şeyin ya da bir hatıranın birdenbire yok olması, ortadan kaybolup unutulması anlamında kullanılır. Zamanın akışı içinde yavaşça belleklerden çıkan bir anı ya da değişen koşullarla birlikte ortadan kalkan eski bir meslek, sözün tanıdık kullanımlarındandır. Deyimin çağrıştırdığı temel duygu geçicilik ve unutuluştur: geride belirgin bir iz kalmadan, sessizce ve fark edilmeden gerçekleşen bir yok oluşu anlatır. Bu yönüyle söz çoğu zaman hüzünlü ve düşündürücü bir renk taşır; konuşan kişi, değişimin kaçınılmazlığına ve hatıraların usulca kayboluşuna duyduğu buruk farkındalığı dile getirir. Edebî dilde de sıkça geçen bu kalıp, özellikle geçicilik temasını işleyen metinlerde etkili bir imge olarak kullanılır. Bir zamanlar herkesin bildiği bir şarkının ya da tanıdık bir yüzün belleklerden yavaşça çekilmesi, bu duyguyu iyi anlatır.
Silinip Gitmek Cümle İçinde Nasıl Kullanılır?
- Son sesler de ardından gelen büyük dalgaların gürültüsünde silinip gitti, geriye yalnızca köpük kaldı.
- Modern kentleşmeyle silinip giden geleneksel mahalle yaşamı bugün sadece nostaljik anılarda korunmaktadır.
- Teknolojinin değişimiyle silinip giden eski meslekler kültürel mirasın hızlı dönüşümünü gözler önüne sermektedir.
Diğer Deyimler ve Atasözleri
Sıkça Sorulan Sorular
Söz geçicilik ve unutuluş kavramını yansıtır; bir şeyin zamanla iz bırakmadan yok oluşunu anlatır. Anıların, alışkanlıkların ve hatta koca bir yaşamın nasıl silinip gidebileceğine dair hüzünlü bir farkındalık taşır.
Söz çoğu zaman hüzünlü, nostaljik ve düşündürücü bir renk taşır. Konuşmacı zamanın akışına, değişimin kaçınılmazlığına ve hatıraların yavaşça kayboluşuna duyduğu buruk farkındalığı dile getirir. Bu yönüyle söz derin bir duygusal ağırlık taşır.
Edebî dilde söz şiirde, romanda ve öyküde geçicilik temasını işleyen anlatımların içinde yer alır. Bir sesin, bir yüzün ya da bir çağın nasıl iz bırakmadan kaybolduğunu anlatmak için başvurulan etkili bir imgedir; Murathan Mungan gibi çağdaş yazarların metinlerinde de bu buruk yok oluş estetik bir derinlikle işlenir.