Deyim

Başını Duman Almak Ne Demek?

Anlamı

efkârlanmak.

Detaylı Açıklama

Başını duman almak, efkârlanmaktır. Bu hâl bir süre sürer, sonra yavaş yavaş dağılır. Kişi bir özlem, bir ayrılık, bir kayıp ya da bir hayal kırıklığı yüzünden içine kapanır. Söz bir akşamüstünü, yalnız bir geceyi, bir türküyü ya da bir hatırayı anlatırken kullanılabilir. Efkâr kimi zaman bir sigara, bir türkü ya da bir içki masasıyla birlikte anılır. Söz bir şarkı sözünde ya da bir şiirde de yer bulabilir. Efkâr gelince kişi kalabalık bir sofrada, dostlarının arasında bile yalnız kalabilir. Geçmiş zamanla kurulduğunda efkârın geldiğini, şimdiki zamanla ise sürdüğünü anlatır. Söz içten ve yumuşak bir tonla söylenir, dinleyende de bir hüzün uyandırır.

Örnek Cümleler

  1. Gurbette bir bayram sabahı annesinin sesini duyamayınca başını duman aldı, bütün gün konuşmadı.
  2. Eski bir türkü çalınca dedenin başını duman aldı, gözleri uzaklara daldı.
  3. Sonbaharın ilk yağmurlu akşamında pencereden bakarken yine başını duman almıştı.

Diğer Deyimler ve Atasözleri

Sıkça Sorulan Sorular

Görüşü bulandıran, başı saran bir sisi anlatır. Efkârlanan kişinin düşünceleri de böyle bulanır, hüzün onu dört bir yandan kuşatır. Söz bir ruh hâlini somut bir görüntüyle verir.

İçe çöken hüzün, sıkıntı ve derin düşünceye dalma hâlidir. Efkârlı kişi sessizleşir, bir şeye dalar gider. Sözcük özellikle bir özlemin ya da bir kaybın getirdiği hüznü anlatır.

Söylenebilir: onu rahat bırak, bu gece yine başını duman almış. Böyle söylendiğinde konuşan, efkârlı kişinin hâlini anladığını gösterir. Söz bir anlayış ve bir şefkat taşır; onu yalnız bırakmayı ya da yanında sessizce oturmayı önerir.