Anlamı
kırıtmak, salınmak.
Detaylı Açıklama
Bel kırmak, kırıtmak, salınmaktır. Kişi yürürken ya da dans ederken belini bir yana bir yana eğer, nazlı ve cilveli bir biçimde hareket eder. Kırmak fiili belin keskin bir biçimde bir yana eğilmesini abartıyla anlatır; bel gerçekte kırılmaz, bükülür. Söz bir yürüyüşü, bir oyunu ya da bir dansı anlatabilir. Bir düğünde oynayan bir kadın, bir sahnede dans eden bir oyuncu ya da nazlanan bir genç bu sözle anlatılabilir. Kalıp bir kişinin kendini beğendirmek için yaptığı hareketleri öne çıkarır. Söz halk şarkılarında ve türkülerde de yer bulabilir. Hareketin ritmi bir müziğe, bir davula ya da bir zurnaya eşlik edebilir. Kalıp nesne almaz; bel kıran kişi özne olur. Göz ucuyla bakmak, gülümsemek gibi davranışlar bu salınıma eşlik edebilir.
Örnek Cümleler
- Düğünde çiftetelli çalınınca gelinin neşeli teyzesi bel kırarak piste çıktı.
- Genç kız, pazarda tezgâhların arasından bel kırarak yürüyüp herkesin bakışını üstüne çekti.
- Sahnedeki oyuncu, rolü gereği bel kırıp nazlanınca salon kahkahaya boğuldu.
Diğer Deyimler ve Atasözleri
Sıkça Sorulan Sorular
Kırıtmak cilveli, işveli davranmaktır; hareketlerde bir naz vardır. Salınmak ise yürürken gövdeyi bir sağa bir sola yavaşça sallamaktır. Bel kırmak ikisini birleştirir: hareket hem salınan hem cilvelidir.
Gerdan kırmak da kırıtmayı anlatır; ama hareket boyun ve baştadır, naz ile boyun iki yana oynatılır. Bel kırmakta ise salınan bel ve gövdedir. İki kalıp bir dansta birlikte de görülebilir.
Duruma göre değişir. Kişinin hareketleri ortama göre fazla nazlı bulunursa söz hafif bir kınama taşır. Ama bir düğünde, bir halk oyununda bu hareketler beğeniyle de izlenebilir. Değerlendirme bakana göre de değişir.