Deyim

Bela Çıkarmak Ne Demek?

Anlamı

kavga çıkarmak.

Detaylı Açıklama

Bela çıkarmak, kavga çıkarmaktır. Kişi bir tartışmayı, bir itişmeyi ya da bir çatışmayı başlatır. Kavga sözle başlayıp elle, sopayla ya da bıçakla büyüyebilir. Bela çıkaran kişi bir öfkeyle, bir kıskançlıkla, bir hesaplaşmayla ya da sarhoşlukla hareket edebilir. Söz bir düğünü, bir toplantıyı, bir pazarı ya da bir maçı bozan olayı anlatabilir. Bela çıkaran bir kişi olabileceği gibi bir grup da olabilir. Söz bir kınamayı, bir korkuyu ya da bir öfkeyi taşıyabilir. Olayın ardından karakol, mahkeme ya da bir barışma sofrası gelebilir. Kalıp nesne almaz; kavganın çıktığı yer bulunma ekiyle anılır: düğünde bela çıkardı. Çevredekiler kavgayı ayırmaya, tarafları yatıştırmaya ve zararı sınırlamaya çalışabilir.

Örnek Cümleler

  1. Düğünde eski bir kan davasını hatırlayan iki akraba bela çıkardı, masalar devrildi.
  2. Sarhoş müşteri, hesabı fazla bulunca kahvehanede bela çıkarıp sandalyeleri fırlattı.
  3. Seçim gecesi iki partinin gençleri meydanda bela çıkarınca polis araya girdi.

Diğer Deyimler ve Atasözleri

Sıkça Sorulan Sorular

Bela, başa gelen büyük sıkıntı, felaket ve dert demektir. Kalıpta bu sözcük kavganın kendisini ve onun getirdiği kargaşayı anlatır. Kavga çıkaran kişi, çevresine bir dert getirmiş gibi görülür.

Bela aramakta kişi fırsat kollar, bahane bekler. Bela çıkarmakta ise bekleyiş bitmiş, kavga başlamıştır. Bir olayın anlatımında iki kalıp arka arkaya kullanılabilir: günlerdir bela arıyordu, sonunda otobüs durağında bela çıkardı.

Olumsuz emir biçimiyle söylenir: burada bela çıkarma, git evine. Konuşan kavganın büyümesinden çekinir ve karşıdakini durdurmaya çalışır. Ses tonu sert olabilir ama amaç bir çatışmayı önlemek, ortamı sakinleştirmektir.