Atasözü

Çam Sakızı Çoban Armağanı Ne Demek?

Anlamı

verilen bir armağanın sunulduğu kimseye değerine uygun olmadığını ve verenin gücünün ancak buna yettiğini özür yollu anlatmak için söylenen bir söz.

Detaylı Açıklama

Çam sakızı çoban armağanı, bir armağanı verirken söylenen alçakgönüllü bir sözdür. Veren kişi, armağanın karşısındakinin değerine uygun olmadığını ve kendi gücünün ancak buna yettiğini özür yollu dile getirir. Söz armağanı küçültür, alanı ise yüceltir. Armağan bir sepet meyve, el yapımı bir örgü, bir kavanoz reçel ya da küçük bir hediyelik eşya olabilir. Söz bir ziyarette, bir bayramda, bir hasta ziyaretinde ya da bir teşekkür sırasında söylenebilir. Atasözü armağanın gerçekten değersiz olduğunu söylemez; alçakgönüllülük bir incelik olarak kullanılır. Atasözü bir mektupta, bir kartta ya da armağanın yanına eklenen kısa bir notta da yer alabilir. Söz çoban armağanı çam sakızı biçimiyle de söylenir. Alan kişi armağanı azımsamadığını, azı çoğa saydığını söyleyerek karşılık verebilir.

Örnek Cümleler

  1. Köyden getirdiği bir kavanoz balla öğretmeninin kapısını çalan veli, çam sakızı çoban armağanı diyerek kavanozu uzattı.
  2. Ev sahibine kendi ördüğü atkıyı veren genç misafir, çam sakızı çoban armağanı, kusura bakmayın diye mahcup bir sesle konuştu.
  3. Emekli olan ustasına harçlığıyla aldığı çakıyı uzatan çırak, çam sakızı çoban armağanı deyince usta duygulandı.

Diğer Atasözleri ve Deyimler

Sıkça Sorulan Sorular

Çoban, elinde fazla bir şeyi olmayan, sürüsüyle dolaşan biri olarak düşünülür; verebileceği armağan çamdan topladığı sakız olabilir. Çam sakızı kolayca bulunan, fazla değeri olmayan bir şeydir. Atasözü verenin gücünü bu sade armağanla ölçer.

Armağanı veren kişinin ağzından söylenir. Veren, armağanını küçük gösterir ve karşısındakinin bundan fazlasını hak ettiğini sezdirir. Alan kişi aynı sözü söylerse armağanı küçümsemiş, verenin gönlünü kırmış olur.

Bu atasözü, varlıklı olmayan kimsenin az bir armağanının büyük bir fedakârlık olduğunu söyler. Çam sakızı çoban armağanı diyen kişi de gücünün ancak buna yettiğini belirtir. İlk söz armağanın değerini verenin durumuna göre ölçer; ikincisi verenin alçakgönüllülüğünü dile getirir.