Atasözü

Cefayı Çekmeyen Sefanın Kadrini Bilmez Ne Demek?

Anlamı

sıkıntı çekmemiş olanlar, eriştikleri rahatlığın ve mutluluğun değerini bilemezler.

Detaylı Açıklama

Cefayı çekmeyen sefanın kadrini bilmez, sıkıntı çekmemiş olanların eriştikleri rahatlığın ve mutluluğun değerini bilemeyeceğini söyleyen bir atasözüdür. Cefa burada sıkıntı ve eziyet, sefa rahatlık ve keyif anlamındadır. Söz, rahatlığın kendisini değil, ona verilen değeri konu edinir. Atasözü iki tür insanı karşılaştırır: rahatlığa zahmetle ulaşan ve onu hazır bulan. Kimin cefa çektiği, kimin çekmediği cümlede ayrıca anlatılır. Rahatlık burada para olabileceği gibi sağlık, huzur ya da özgürlük de olabilir. Söz bir büyüğün, varlık içinde büyüyen bir gence yönelttiği sitemde duyulabilir. Yokluktan gelen biri de bugünkü rahatlığının değerini anlatırken atasözüne dayanabilir. İki kesim arasındaki ayrım, sıkıntının kişide bıraktığı bilgiye dayanır. Sözün öznesi bir kişi olabileceği gibi bir kuşak ya da bir topluluk da olabilir.

Örnek Cümleler

  1. Çocukluğunu yokluk içinde geçiren Hasan, şimdi oturduğu sıcak evin her köşesine şükrediyor; cefayı çekmeyen sefanın kadrini bilmez.
  2. Babasının kurduğu şirketi bir yılda batıran genç, o şirketin hangi zorluklarla ayakta kaldığını hiç bilmiyordu; cefayı çekmeyen sefanın kadrini bilmez.
  3. Hiç işsiz kalmamış genç memur, kardeşinin yeni bulduğu işe neden bu kadar sevindiğini anlayamadı; cefayı çekmeyen sefanın kadrini bilmez.

Diğer Atasözleri ve Deyimler

Sıkça Sorulan Sorular

Kadir burada değer, kıymet anlamındadır; kadrini bilmek bir şeyin değerini bilmek, onu gereği gibi tanımaktır. Atasözünde değeri bilinmeyen şey, sıkıntıdan sonra ulaşılan rahatlıktır. Sıkıntıyı tanımayan, o rahatlığın neye karşılık geldiğini de tanımaz.

İki atasözü aynı düşünceyi farklı alanlarda kurar. Biri sağlığın değerinin hastalıkla, öteki rahatlığın değerinin sıkıntıyla anlaşıldığını söyler. Cefa sözcüğü daha geniştir; hastalık da onun içine girebilecek sıkıntılardan biridir.

Hayır, atasözü sıkıntının iyi bir şey olduğunu söylemez. Yalnız sıkıntı görmüş olanla görmemiş olan arasındaki bir farkı, rahatlığa bakışlarındaki farkı bildirir. Kimsenin sıkıntı çekmesi gerektiği gibi bir öğüt atasözünde yer almaz.