Atasözü

Elden Vefa, Zehirden Şifa Ne Demek?

Anlamı

zehirden şifa beklenilmeyeceği gibi yabancılardan da yardım ve iyilik beklenmez.

Detaylı Açıklama

Elden vefa, zehirden şifa atasözüne göre zehirden şifa beklenmeyeceği gibi yabancılardan da yardım ve iyilik beklenmez. Söz iki öbeği yan yana koyar ve aralarına bir eşitlik kurar: yabancıdan vefa beklemek, zehirden şifa beklemek kadar boştur. El burada yabancıyı karşılar; vefa, iyiliğe bağlılık ve yardımı düşündürür. Zehir ile şifa arasındaki karşıtlık, beklentinin ne kadar yersiz olduğunu gösterir. Atasözü bir yabancıya güvenip hayal kırıklığına uğrayan birine ya da böyle bir güvene kapılmak üzere olan birine söylenebilir. Kafiyeli yapısı sözü akılda tutar: vefa ile şifa. Tanım yakınlardan beklenecek yardımı anmaz; yalnız yabancıları anar. Söz çekimli fiil kullanmadan, iki kısa öbekle bir yargı bildirir.

Örnek Cümleler

  1. Yıllarca yardım ettiği yabancı ortak, zor gününde ona sırt çevirince Hakan acıyla gülümsedi; elden vefa, zehirden şifa.
  2. Gurbette tanıştığı insanlardan destek bekleyen genç, hastalandığında yanında kimseyi bulamadı; elden vefa, zehirden şifa.
  3. Sokakta tanıştığı birine borç veren yaşlı adam, parasını bir daha göremedi; elden vefa, zehirden şifa.

Diğer Atasözleri ve Deyimler

Sıkça Sorulan Sorular

Bu atasözü, kötü kişiden iyilik beklenmeyeceğini söyler. Vefa sözünde ise umudu boşa çıkaran yabancıdır. Biri kötü kişiyi, öteki yabancıyı anar; ikisinde de beklenen iyilik bir türlü gelmez.

Güvendiği dağlara kar yağmak, yardım ve yarar beklediği kimseden, yerden ya da şeyden iyilik gelmemesidir. Atasözü böyle bir beklentiye baştan girmemeyi öğütler. Deyim beklentinin boşa çıktığı anı, atasözü bu sonucun önceden bilinebileceğini anlatır.

O atasözü, kişinin yalnızca kendi kazancına güvenmesi, başkasının yardımını beklememesi gerektiğini söyler. İki söz de dışarıdan gelecek desteğe bel bağlamamayı öğütler. Biri yardımın düzensizliğine, öteki yabancının vefasızlığına dayanır.