Anlamı
şişmanca, tombul.
Detaylı Açıklama
Eti budu yerinde, şişmanca, tombul anlamındadır; kalıbın etine dolgun biçimi de vardır. But, kalça ile diz arasındaki bacak bölümüdür; sözcük iyelik ekini alınca budu biçimine girer. Kalıp bir bedeni eti ve budu yerinde, yani dolgun olarak niteler. Şişmanca sözündeki -ca eki, bu dolgunluğun biraz, ölçülü bir tombulluk olduğunu düşündürür. Kalıp cümlede bir sıfat gibi kullanılabilir: eti budu yerinde bir çocuk. Bir yüklemin parçası olarak da kurulabilir: bebeğin eti budu yerinde. Kalıp bir bebeği, bir pehlivanı ya da bir aşçıyı anlatabilir. Konuşanın sesinde bir beğeni ya da bir sevecenlik bulunabilir. Tanım bir yaş sınırı koymaz; kalıp çocuk için de, yetişkin için de kullanılabilir.
Örnek Cümleler
- Kreşin kapısında annesinin kucağından inmeyen eti budu yerinde bebek, al yanaklarıyla herkese gülümsüyordu.
- Köy düğününde güreşe çıkan eti budu yerinde pehlivan, rakibini ilk dakikada sırtüstü yere serdi.
- Mahallenin eti budu yerinde aşçısı Hüsnü Usta, tencerenin başından ayrılmadan herkese tadımlık bir kaşık uzatıyordu.
Diğer Deyimler ve Atasözleri
Sıkça Sorulan Sorular
Bir dirhem et bin ayıp örter, biraz kilo almanın pek çok kusuru örttüğünü söyler. Atasözü bu dolgunluğa bir yarar yükler. Eti budu yerinde ise bir bedeni şişmanca, tombul olarak niteler; dolgunluğun bir kusuru örtüp örtmediğine değinmez.
Altın top gibi, güzel ve tombul anlamındadır; tanımdaki ayraç onu çocuğa bağlar. Bu deyimde tombulluğa güzellik de eklenir. Eti budu yerinde kalıbının tanımı ise bir yaş sınırı ya da bir güzellik yargısı taşımaz; bir yetişkini de niteleyebilir.
Et bağlamak deyiminin ilk anlamı şişmanlamaktır; deyim kişinin ya da hayvanın etlenme sürecini anlatır. Eti budu yerinde ise bu sürecin sonunda varılan durumu, şişmanca ve tombul bir bedeni adlandırır. Biri bir değişimi, öteki bir görünüşü dile getirir.