Atasözü

Ev Sahibi Mülk Sahibi, Hani Nerede Bunun İlk Sahibi Ne Demek?

Anlamı

kişi malını mülkünü kaybederim korkusuyla kendini üzüntüye kaptırmamalı, malı mülkü ile övünmemelidir, zira mal mülk dünyaya ait bir şeydir.

Detaylı Açıklama

Ev sahibi mülk sahibi, hani nerede bunun ilk sahibi atasözü, kişinin malını mülkünü kaybederim korkusuyla kendini üzüntüye kaptırmaması, malı mülküyle övünmemesi gerektiğini söyler; çünkü mal mülk dünyaya ait bir şeydir. Sözün ilk yarısı bugünkü sahibi anar, ikinci yarısı bir soruyla geçmişe döner: bu evin ilk sahibi nerededir? Soru bir yanıt beklemez; ilk sahibin gittiğini, malın ise yerinde kaldığını düşündürür. Tanım iki uyarı içerir: kaybetme korkusuna kapılmamak ve övünmemek. İkisinin ortak gerekçesi malın dünyaya ait olmasıdır. Atasözü yeni bir ev alıp böbürlenen birine, mirası yüzünden kardeşleriyle kavgaya tutuşan birine ya da malını yitirmekten korkan bir yaşlıya söylenebilir. Söz bir aile büyüğünün ağzından bir öğüt gibi çıkabilir.

Örnek Cümleler

  1. Yeni aldığı yalıyı her konuşmada anlatan Kemal Bey'e dedesi gülümsedi: Ev sahibi mülk sahibi, hani nerede bunun ilk sahibi?
  2. Babadan kalan dükkân için yıllarca mahkemelik olan iki kardeş, dava bitmeden yaşlanıp dükkânı yabancılara satmak zorunda kaldı; ev sahibi mülk sahibi, hani nerede bunun ilk sahibi.
  3. Deprem korkusuyla gece gündüz evini düşünen yaşlı kadına komşusu, ev sahibi mülk sahibi, hani nerede bunun ilk sahibi diyerek içini rahatlatmaya çalıştı.

Diğer Atasözleri ve Deyimler

Sıkça Sorulan Sorular

Dünya malı dünyada kalır, insanın öldüğünde malını öbür dünyaya götüremeyeceğini söyler ve bu yüzden para harcamaktan kaçınmamayı öğütler. Ev sahibi mülk sahibi sözü de malın dünyaya ait olduğunu hatırlatır, ama bundan övünmemeyi ve korkmamayı çıkarır. Gerekçe ortaktır, öğüt farklıdır.

Han hamam sahibi, malı mülkü çok, varlıklı kimsedir. Atasözü de böyle birine, mal mülküyle övünmemesini söyler. Deyim varlığı bir nitelik olarak anar; atasözü ise o varlığın geçiciliğini hatırlatır.

Âdembabaya dönmek, malını mülkünü kaybetmektir. Atasözü kişinin bu kayıp korkusuyla kendini üzüntüye kaptırmamasını öğütler. Deyim korkulan sonucu adlandırır; atasözü ise o sonuçtan önce duyulan kaygıya bir sınır çizer.