Anlamı
çok fakir, düşkün, zavallı olmak.
Detaylı Açıklama
Fülsüahmere muhtaç olmak, çok fakir, düşkün ve zavallı duruma gelmek anlamına gelen eski bir deyimdir. Söylenişindeki tarihî ve ağır hava, anlatılan yoksunluğu daha da çarpıcı kılar. Burada sıradan sıkıntı değil, başkasının küçücük yardımına bile ihtiyaç duyacak kadar dibe vurmuş bir hâl vardır. Deyimin gücü, düşkünlüğü günlük konuşmanın dışına taşan ağır bir tınıyla anlatabilmesindedir. Bu yüzden daha çok edebî üslupta, eski metin tadı taşıyan konuşmalarda ya da dramatik anlatımlarda yer bulur. İnsan yalnız parasız kalmaz; fülsüahmere muhtaç olursa çaresizliğin en alt seviyesine iner. Derin yoksunluğu anlatan ağır ve eski bir deyimdir. Söyleniş biçimi, düşüşün acısını ayrıca büyütür. Deyim bu nedenle yalnız ekonomik çöküşü değil, insan onurundaki ezilmeyi de sezdirir.
Örnek Cümleler
- Bir zamanların zengini, sonunda fülsüahmere muhtaç olmak korkusuyla yaşamaya başladı.
- Onu bu kadar kısa sürede fülsüahmere muhtaç olmak noktasına savurganlığı sürükledi.
- Roman boyunca aile, giderek fülsüahmere muhtaç olmak denecek bir yoksulluğa sürüklenir.
Diğer Deyimler ve Atasözleri
Sıkça Sorulan Sorular
Çünkü fülsüahmere muhtaç olmak, sıradan parasızlığı değil, en küçük yardıma bile ihtiyaç duyacak kadar zor ve aşağıya inmiş bir durumu anlatır. Söylenişin eski tonu bu ağırlığı büyütür.
Edebî metinlerde, tarihî üslup taşıyan konuşmalarda ve dramatik düşüş hikâyelerinde daha iyi oturur. Ortak nokta, yoksulluğun sıradan değil çok derin ve acı verici gösterilmesidir. Eski kelime yapısı bu etkiyi ayrıca kuvvetlendirir.
Fukara atasözleri yoksulun talihini ve geçim darlığını anlatır. Fülsüahmere muhtaç olmak ise bu darlığın en ağır ve kişiyi iyice çaresiz bırakan uç biçimini ifade eder.