Anlamı
birkaç kişi konuşmak veya eğlenmek için toplanmak:
'Nihayet bir akşam bütün ihtiyarlar, kadın erkek meclis kurar, ahenge başlarlarmış.' -H. E. Adıvar.
Detaylı Açıklama
Meclis kurmak, birkaç kişinin konuşmak, sohbet etmek veya eğlenmek amacıyla bir araya gelmesini, toplanmasını ifade eder. Meclis, Arapça kökenli bir kelime olup toplantı yeri, oturma yeri anlamına gelir. Deyim, resmi bir toplantıdan çok samimi bir sohbet veya eğlence ortamının oluşturulmasını anlatır. Komşuların bir bahçede toplanıp çay içmesi, arkadaşların bir araya gelip muhabbet etmesi veya aile büyüklerinin akşam yemeğinde sohbet meclisi kurması bu deyimin örnekleridir. Meclis kurmak sosyal bir etkinliktir ve Türk kültüründe sohbet, muhabbet ve paylaşımın önemini yansıtır. Eski Osmanlı edebiyatında ve kültüründe sohbet meclisleri, müzik meclisleri ve ilim meclisleri özel bir yere sahipti. Günümüzde deyim daha çok samimi toplantılar için kullanılır ve bir araya gelme, paylaşma ve sosyalleşme eylemini zarif biçimde ifade eder.
Meclis Kurmak Cümle İçinde Nasıl Kullanılır?
- Nihayet bir akşam bütün ihtiyarlar kadın erkek meclis kurar, ahenge başlarlarmış.
- Her cuma akşamı komşular bahçede meclis kurup çay eşliğinde sohbet ederdi.
- Arkadaşlar yıllar sonra bir araya gelip güzel bir meclis kurdular, eski günleri andılar.
Kökeni ve Hikayesi
Arapça 'celes' (oturmak) kökünden türeyen 'meclis' kelimesinden gelir. Osmanlı kültüründe sohbet, ilim ve musiki meclisleri sosyal hayatın merkezinde yer alırdı. Bu gelenek halk diline meclis kurmak deyimi olarak yerleşmiştir.
Diğer Deyimler ve Atasözleri
Sıkça Sorulan Sorular
Toplanmak daha genel ve nötr bir ifadedir. Meclis kurmak ise daha özel bir anlam taşır; sohbet, muhabbet veya eğlence amacıyla bir araya gelmeyi ve bu toplantının belirli bir düzeni, samimiyeti ve amacı olduğunu vurgular. Meclis kurmakta sosyal ritüel boyutu belirgindir.
Arapça 'celes' (oturmak) kökünden türemiştir ve oturma yeri, toplantı yeri anlamına gelir. Osmanlıca yoluyla Türkçeye geçmiş ve hem resmi (TBMM: Türkiye Büyük Millet Meclisi) hem de günlük anlamda kullanılmaya devam etmektedir.
Osmanlı'da sohbet meclisleri, ilim meclisleri ve musiki meclisleri sosyal hayatın önemli parçasıydı. Şairler, âlimler ve müzisyenler belirli zamanlarda bir araya gelir, sanat ve bilim paylaşımı yapardı. Bu gelenek Türk kültüründe sohbetin ve paylaşımın değerini pekiştirmiştir.